تبليغاتX
" (¯`· انگار قسمتم ز جهان عاشقی نبود·´¯)

(¯`· انگار قسمتم ز جهان عاشقی نبود·´¯)
کسی که چرای زندگی را یافته است با هر چگونگی خواهد ساخت


 

از همه دوستای عزیز معذرت می خوام . به نظر یکی از دوستان که گفته بود خواب تو یه سری حرفهای خصوصی بین تو و خدای تو ست. آدم حرفهای خصوصیشو حتی پیش غریبه ها نمی گه. تصمیم گرفتم که این مطلب رو حذف کنم

 

                                                                 الهی

                                 من کیستم که تو را خواهم

                                                                       چون از قیمت خود آگاهم

                               از هر چه می پندارم کمترم

                                                                       و از هر دمی که می شمارم بدترم

 

 

+ نوشته شده در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 21:7 توسط سمیه


 ختم پدر بزرگ فرصت خیلی خوبی بود با خیلی ها  راجع به مرگ حرف بزنم و نظر خیلی هاشون این بود

البته بر خلاف نظر من:

 

الا ای رهگذر منگر

 

 چنین بیگانه بر گورم

 

چه می خواهی

 

         چه می خواهی

                                           ازاین کاشانه عورم

 

تن من لاشه فقر است

 

و من زندانی زورم

 

کجا می خواستم مردن

 

     حقیقت کرد مجبورم 

 

 

 

 

 

 

                          

                         

 

                       التماس به خداوند لذت است

                       اگر برآورده شود رحمت است 

                       اگر بر آورده نشود  نعمت است

                       التماس به خلق خفت است

                       اگر برآورده شود منت است

                       اگر بر آورده نشود ذلت  است

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386 15:52 توسط سمیه |


 

Image hosting by TinyPic

فرصت ملکوتی شدن و بال و پر گشودن در حریم ملکوتی شمس الشموس را پیدا کردم.

فرصت عاشقی و نجوا با خدا...فرصت پیدا کردن خودم...

کاش باران عشق ببارد تا خیس شوم ... خیس خیس...

امشب توحرم آقای حدادیان دعای توسل می خوند. وقتی داشت می خوند گفت مطمئن باشید امام رضا خواسته و تک تکتون رو دعوت کرده که اومدید.خیلی هاتون تا شب اومدن نمی دونستین که می خواین بیان.

مثل من که تا یه روز قبل او اومدنم نمی دونستم میخوام بیام.

 

تا که از جانب معشوقه نباشد کششی     کوشش عاشق بیچاره به جایی نرسد

 

امام رضا همه مون رو دوس داره، خدا به همه مون نگاه می کنه و به حرفامون گوش می ده،

 گر گدا کاهل بود تقصیر صاحب خانه چیست؟؟؟

 

وقتی خدا بهمون می ده و ما خودمون با گناهامون از بین می بریمش تقصیر خدا چیه؟

 

من ز نفس خود دارم بسی گله                    عاقبت ماندم عقب از قافله

عمر من طی شد و من بیچاره شدم              رانده از هر در و آواره شدم

 

می خوام بشینم و گریه کنم... به گذشته ی تلخم... به پیمانهایی که شکستم... وعده هایی که زیر پا گذاشتم...گریه کنم برای مهربونیات ای خدا... به اینکه بازم دلت نیومد نیام اینجا... به اینکه با همه بدی هام دوسم داری و یه گوشه این حرم منو جا دادی... خوب بلدی با مهربونیات منو بزنی...گناهکاری که می دونه بدی کرده ولی باز باهاش مهربونی می کنند بیشتر می سوزه، بیشتر آتیش می گیره...

خودمونیم صادقانه بگم غلط کردم...

 

آمدم آمدم ای بنده نواز                   با تو امشب بکنم راز و نیاز

 

خدایا به حق امام رضا باطن لا اله الا الله منو درست کنم و بذار بیام خونه ت

 

پدربزرگم فوت کرده و چند روزی باید برم کرمانشاه

(همیشه وقتی به یاد اموات می افتین براشون حتما فاتحه بفرستید چون خیلی خیلی محتاجند..)

 

 

+ نوشته شده در شنبه بیستم مرداد 1386 1:20 توسط سمیه |


سلام به همه دوستای گلم

خدا جونم دعوتم کرده دارم یه سفر تنهایی می رم مشهد. جای همه تون خالی .یه هفته دیگه بر می گردم.

+ نوشته شده در جمعه دوازدهم مرداد 1386 22:36 توسط سمیه |


درد دلهای اعتکافم

 

Image hosting by TinyPic

 

اگه بدونید کجا هستم !!!آره .بهترین جای دنیا.خونه ی خدا. خودش دعوتم کرد.خودش غذام می ده، آبم می ده، جونم می ده، روح نفس کشیدن تازه بهم می ده.

باید اول رجب اسم می نوشتم من دیر رفتم پر شده بود.

با خودم گفتم همون شب می رم مگه می شه خدا جونم برم در خونش بیرونم کنه.

 

خدایا: من اگر بد کنم تو را بنده های خوب بسیار است تو اگر مدارا نکنی مرا خدای دیگر کجاست؟

 

خلاصه منیره گفت خواب دیدم  یه آقایی!!!!بهت زنگ زد و گفت پاشو ساعت 11 بیا ومن ساعت 11 رفتم... دیدی گفتم خدا جونم بغلم کن چه زود بغلم کرد...

عاشقی در خون خود غلتیدن است          زیر شمشیر غمش رقصیدن است

تا عاشق نشی نمی تونی بفهمی درد عشق چیه و چه لذتی داره

 ولی بیشتر کیف می ده معشوق باشی.

مثل من و خدا،که خدا عاشقه و من معشوق.                         

 

خدا همش صدام می کنه ومن همش ناز....

 

الان اینجا تو مسجد همه فرشته ها اومدن پایین... همه جا پر از فرشته ست... از کنارم که رد می شن می فهمم... اسمم رو که صدا می زنن می شنوم...

دستاشون رو که می ذارن رو شونه ام حس می کنم...

راستی تو چی؟؟؟ حیاط خلوت دلت رو جارو کردی؟دعاهات رو آماده گذاشتی؟ آرزوهات رو مرور کردی؟ می دونی امشب به تو هم سر می زنن؟

می یان و برات سوغاتی می یارن؟ پیراهن تازه ات رو پوشیدی؟

خدا کنه یه کوچولو بزرگ شده باشی؟ می یان و چهار گوشه دلت رو نور و گلاب می پاشن.

می یان و تو دستاشون دعای مستجاب شده و عشق است...

مبادا بیان و تو نباشی.... مبادا در دلت رو بسته باشی...

مبادا در بزنن و تو نفهمی...

مبادا....

از قافله ی عشقت جاموندم. ..                        

 

خدا جونم انی سلم لمن سالمکم .        

 

پس هر کس که مانع رسیدن من به تو می شه از سر راهم بردار.                 

حتی اگر عزیزترین کسم باشه.خدایا منو سوار کشتی نجاتت بکن و با خودت ببر.....

 

Image hosting by TinyPic

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در سه شنبه نهم مرداد 1386 22:31 توسط سمیه |


 

 «بسم الله الرحمن الرحيم»

 

به نام خدایی که تو را به من نشان داد...

 

 «الحمدالله الرب العالمين»       

                               

سپاس خدایی که تو را به من رساند... 

                

 «الرحمن الرحيم»

 

و چه بخشنده و مهربان است

 

خدايی که که تو را از من گرفت

 

تا یک قدم به او نزدیکتر شوم...

 

 خدایا :

ضعیفان را پناهی ،قاصدان را بر سر راهی ، مومنان را گواهی

 

چه عزیز است آنکس که تو خواهی

 

می ترسم، بازم شب شد،می ترسم... پتو را تا زیر چشم هام می کشم و قایمکی به موجوداتی که بهم زل زدن نگاه می کنم... بالشتم از دونه های مرواریدی که از چشم هام ریخته ، از شبهای پرستاره پرنورتر واز جوی کنار باغچه خیستره... تمام تنم داغه، احساس می کنم آتیش جهنم مستقیم از زیر پوستم نشات می گیره... تمام پر وبالم از گرمای این آتیش که آبی برای خاموش کردنش نیست سوخت...قلبم رو می گیرم تو دستم و باصداش  که از صدای تپش چرخ های ماشین آشغالی که از سر کوچه رد می شه بلندتره،می خوابم... نه خدای من ...خوابم نمی بره...من بغل می خوام...دوباره بغلم کن... خواهش می کنم...

اما این بار خدا جون حواست باشه از بین دست هات پایین نیفتم...

دیشب که داشتم تو بغلش با هم حرف می زدیم،بهش گفتم تو که این همه به انسان اختیار دادی، لااقل بهش اجازه بده هر وقت خسته شد خودش مرگ رو انتخاب کنه... از تمام فوت و فن های عشوه گری دخترانه ام استفاده کردم،

 اما بهم اجازه نداد...گفت من این همه رو تو زحمت کشیدم،بزرگت کردم...خودم بهت زندگی دادم،خودم هم ازت می گیرم...

فعلا باید سر کنم                                                           

.

.

.

اونوقت منو دوباره گذاشت زمین ...

می ترسم، دوباره روز شد می ترسم، از موجوداتی که از کنارم رد می شن و بهم زل می زنن می ترسم...

خدایا دوباره بغلم کن...........             

 

 

 

+ نوشته شده در جمعه پنجم مرداد 1386 23:14 توسط سمیه |